تاریخ انتشار : ۳۱ تیر ۱۳۹۳
کد خبر : 41516
نسخه چاپی نسخه چاپی
لطفا در تکثیر این پیام بکوشید

پیام بسیار مهم امام خمینی، منشور مبارزه امروز نیروهای انقلابی

images

هیچ چیزی به زشتی دنیاگرایی روحانیت نیست و هیچ وسیله‏ ای هم نمی ‏تواند بدتر از دنیاگرایی، روحانیت را آلوده کند. چه بسا دوستان نادان یا دشمنان دانا بخواهند با دلسوزی های بی مورد مسیر زهدگرایی آنان را منحرف سازند

به گزارش پایگاه خبری- تحلیلی “خیبرآنلاین”، این روزها، سالگرد صدور آن پیام به شدت مهم با مسایلی در جهان اسلام و کشورمان مواجه شده که آینده نگری دقیق و پیش بینی بی نظیر روح خدا را به تصویر کشیده است.

ماجرای جنایت رژیم صهیونیستی در غزه، بحث مذاکرات هسته ای و خوش بینی بعضی ها(!) به آمریکا، اتفاقاتی مانند تکفیری ها و وهابیت و…، ترویج خط سازش و تردید در داخل کشور توسط بعضی ها(!)، نفوذ برخی افرادی که در دوران دفاع مقدس خارج نشین بودند در بعضی مسئولیت های کشوری، اشاعه فرهنگ اشرافیگری توسط برخی افراد در لباس روحانیت و… همه و همه موضوعاتی است که امت انقلابی این روزها با آن دست در گریبان است و از قضا برای همه آنها در این پیام مهم امام خمینی(ره) چاره اندیشی شده و پیشگویی شده است.

این پیام در سالگرد کشتار خونین مکه و قبول قطعنامه ۵۹۸ صادر شده و در آن، به این دو مساله مهم اشارات صریح صورت گرفته است.

پیر سفر کرده انقلاب در این پیام به مسایل مختلفی همچون نقش عربستان و وهابیت به عنوان مزدوران آمریکا در منطقه و جهان اسلام، مساله فلسطین، به تصویر کشیدن اهداف و آرمان های بلند انقلاب اسلامی، شعار “مرگ بر آمریکا”، چرایی پذیرش قطعنامه ۵۹۸، بایدها و نبایدها مبارزه، نقش روحانیت در انقلاب اسلامی، آفت های روحانیت، مساله اشرافیگری و… پرداخته است.

باتوجه به اهمیت موضوعات مطروحه در این پیام و توجه به این نکته که بعضی ها(!) به شدت می کوشند از پخش آن در میان نسل سوم و چهارم انقلاب ممانعت به عمل آورده و آنان را نسبت به این پیام در بی خبری بگذارند، “خیبرآنلاین” از عموم مخاطبان خیبری دعوت می نماید ضمن مطالعه دقیق و چندباره این پیام مهم، در تکثیر و بازنشر گسترده آن همت گمارند.

متن کامل پیام حضرت امام خمینی(ره) در سالگرد کشتار خونین مکه و قبول قطعنامه ۵۹۸ بدین شرح است:

بسم‏ اللّه‏ الرحمن الرحیم

لَقَد صَدَقَ‏اللّه‏ُ رَسولَهُ الرُّءْیا بِالحَقِّ لَتَدْ خُلُنَّ المَسجِدَالحَرامَ ان شآءَاللّه‏ُ آمِنِینَ.[۱]

علی‏رغم گذشت یک سال از کشتار فجیع و بی‏ رحمانۀ حجاج بی‏ دفاع و زائران مؤمن و موحّد به وسیلۀ نوکران آمریکا و سفاکان آل سعود، هنوز شهر خدا و خلق خدا در بهت و حیرتند. آل سعود با کشتن میهمانان خدا و به خاک و خون کشیدن بهترین بندگان حق نه تنها حرم را، که جهان اسلام را آلوده به خون شهیدان نمود و مسلمانان و آزادگان را عزادار ساخت.

مسلمانان جهان در سال گذشته و برای اولین بار عید قربان را با شهادت فرزندان ابراهیم ـ علیه‏ السلام ـ که دهها بار از مصاف با جهانخواران و اذناب آنان برگشته بودند، در مسلخ عشق و در منای رضایت حق جشن گرفتند و بار دیگر آمریکا و آل سعود، برخلاف راه و رسم آزادگی، از زنان و مردان، از مادران و پدران شهید، از جانبازان بی‏ پناه ما کشته‏ ها گرفتند و در آخرین لحظات نیز با ناجوانمردی و قساوت بر پیکر نیمه‏ جان سالخوردگان و بر دهان تشنه و خشکیدۀ مظلومان ما تازیانه زدند و انتقام خود را از آنان گرفتند. انتقام از چه کسانی و از چه گناهی؟ انتقام از کسانی که از خانۀ خویش به سوی خانۀ خدا و خانۀ مردم هجرت نموده بودند! انتقام از کسانی که سالها کوله بار امانت و مبارزه را بر دوش کشیده بودند. انتقام از کسانی که همچون ابراهیم ـ علیه‏ السلام ـ از بت‏ شکنی برمی‏ گشتند؛ شاه را شکسته بودند؛ شوروی و آمریکا را شکسته بودند؛ کفر و نفاق را خرد کرده بودند. همانها که پس از طی آن همه راهها با فریاد: وأَذِّن فِی النَّاس بِالحَجِّ یَأْتُوکَ رِجَالاً[۲] پابرهنه و سربرهنه آمده بودند تا ابراهیم را خوشحال کنند، به میهمانی خدا آمده بودند تا با آب زمزم گرد و غبار سفر را از چهره بزدایند، و عطش خویش را در زلال مناسک حج برطرف نمایند و با توانی بیشتر مسئولیت‏ پذیر گردند و در سیر و صیرورت ابدی خود نه تنها در میقات حج، که در میقات عمل نیز لباس و حجاب پیوستگی و دلبستگی به دنیا را از تن به در آورند. همانها که برای نجات محرومان و بندگان خدا راحتی راحت‏ طلبان را بر خود حرام، و مُحرِم به اِحرام شهادت شده بودند و عزم را جزم کردند تا نه تنها بندۀ زرخرید آمریکا و شوروی نباشند، که زیر بار هیچ‏کس جز خدا نروند. آمده بودند که دوباره به محمد ـ صلی‏ اللّه‏ علیه و آله و سلم ـ بگویند که از مبارزه خسته نشده ‏اند و به خوبی می‏ دانند که ابی ‏سفیان و ابی‏ لهب و ابی‏ جهل برای انتقام در کمین نشسته ‏اند؛ و با خود می‏ گویند مگر هنوز لات و هُبَل در کعبه ‏اند. آری، خطرناکتر از آن بتها، اما در چهره و فریبی نو. آنها می‏ دانند که امروز حَرَم، حَرَم است اما نه برای ناس، که برای آمریکا! و کسی که به آمریکا لبیک نگوید و به خدای کعبه رو آورد سزاوار انتقام خواهد شد. انتقام از زائرانی که همۀ ذرات وجود و همۀ حرکات و سکنات انقلابشان مناسک ابراهیم را زنده کرده است؛ و حقیقتاً می‏ رود تا فضای کشور و زندگی خویش را با آوای دلنشین «لَبَّیکَ، اللّهُم لَبَّیکَ» معطر سازد.

آری، در منطق استکبار جهانی هرکه بخواهد برائت از کفر و شرک را پیاده کند متهم به شرک خواهد شد، و «مفتی»ها[۳] و مفتی زادگان این نوادگان «بَلعَم باعورا»ها[۴] به قتل و کفر او حکم خواهند داد. بالاخره در تاریخ اسلام می‏ بایست آن شمشیر کفر و نفاقی که در لباس دروغین اِحرام یزیدیان و جیره‏ خواران بنی‏ امیه ـ علیهم لعنه‏اللّه‏ ـ برای نابودی و قتل بهترین فرزندان راستین پیامبر اسلام، یعنی حضرت ابی ‏عبداللّه‏ الحسین ـ علیه السلام ـ و یاوران با وفای او، پنهان شده بود مجدداً از لباس همان میراث خواران بنی‏ سفیان به درآید و گلوی پاک و مطهر یاوران حسین ـ علیه السلام ـ را در آن هوای گرم، در کربلای حجاز و در قتلگاه حَرَم، پاره کند؛ و همان اتهاماتی را که یزیدیان به فرزندان راستین اسلام زدند و آنان را «خارجی» و «ملحد» و «مشرک» و «مَهدورالدم» معرفی کردند، درست همان را به رهروان راه آنان وارد آورند؛ که ان ‏شاءاللّه‏ ما اندوه دلمان را در وقت مناسب با انتقام از آمریکا و آل سعود برطرف خواهیم ساخت و داغ و حسرت حلاوت این جنایت بزرگ را بر دلشان خواهیم نهاد، و با برپایی جشن پیروزی حق بر جنود کفر و نفاق و آزادی کعبه از دست نااهلان و نامحرمان به مسجدالحرام وارد خواهیم شد.

اما زائران کشورها که یقیناً با کنترل و ارعاب دولتها و حکومتهایشان به مکه سفر کرده ‏اند، جای دوستان و برادران و حامیان و همسنگران واقعی خود را در میان خود خالی خواهند یافت. آل سعود برای پرده‏ پوشی جنایات هولناک سال گذشتۀ خود و همچنین توجیه صدٌّعن سبیل اللّه‏[۵] و منع حجاج ایرانی از ورود به حج، زائران را زیر بمباران شدید تبلیغات خود قرار خواهد داد؛ و آخوندهای درباری و «مفتی»های خودفروخته ـ لعنه‏اللّه ‏علیهم ـ در کشورهای اسلامی خصوصاً حجاز توسط رسانه ‏ها و مطبوعات دست به نمایش ها و سخنرانی ها زده و عرصه را بر تفکر و تحقیق زائران دربارۀ فهم و درک فلسفۀ واقعی حج و نیز پی بردن به ماجرای از پیش طراحی شدۀ شیطان بزرگ در قتل میهمانان خدا تنگ خواهند نمود. و مسلّم در چنین شرایطی رسالت زائران بسیار سنگین است. بزرگترین درد جوامع اسلامی این است که هنوز فلسفۀ واقعی بسیاری از احکام الهی را درک نکرده ‏اند؛ و حج با آن همه راز و عظمتی که دارد، هنوز به صورت یک عبادت خشک و یک حرکت بی حاصل و بی ‏ثمر باقی مانده است.

یکی از وظایف بزرگ مسلمانان پی بردن به این واقعیت است که حج چیست و چرا برای همیشه باید بخشی از امکانات مادی و معنوی خود را برای برپایی آن صرف کنند؟ چیزی که تا به حال از ناحیۀ ناآگاهان و یا تحلیلگران مغرض و یا جیره‏ خواران به عنوان فلسفۀ حج ترسیم شده است این است که حج یک عبادت دسته‏ جمعی و یک سفر زیارتی ـ سیاحتی است. به حج چه که چگونه باید زیست و چطور باید مبارزه کرد و با چه کیفیت در مقابل جهان سرمایه ‏داری و کمونیسم ایستاد! به حج چه که حقوق مسلمانان و محرومان را از ظالمین باید ستاند! به حج چه که باید برای فشارهای روحی و جسمی مسلمانان چاره ‏اندیشی نمود! به حج چه که مسلمانان باید به عنوان یک نیروی بزرگ و قدرت سوم جهان خودنمایی کنند! به حج چه که مسلمانان را علیه حکومتهای وابسته بشوراند. بلکه حج همان سفر تفریحی برای دیدار از قبله و مدینه است و بس! و حال آنکه حج برای نزدیک شدن و اتصال انسان به صاحب خانه است. و حج تنها حرکات و اعمال و لفظ ها نیست و با کلام و لفظ و حرکت خشک، انسان به خدا نمی‏ رسد. حج کانون معارف الهی است که از آن محتوای سیاست اسلام را در تمامی زوایای زندگی باید جستجو نمود. حج پیام ‏آور و ایجاد و بنای جامعه‏ ای به دور از رذایل مادی و معنوی است. حج تجلی و تکرار همۀ صحنه ‏های عشق‏ آفرین زندگی یک انسان و یک جامعۀ متکامل در دنیاست. و مناسک حج مناسک زندگی است. و از آنجا که جامعۀ امت اسلامی، از هر نژاد و ملیتی، باید ابراهیمی شود تا به خیل امت محمد ـ صلی اللّه‏ علیه و آله و سلم ـ پیوند خورد و یکی گردد و یدِ واحده شود، حج تنظیم و تمرین و تشکل این زندگی توحیدی است. حج عرصۀ نمایش و آیینۀ سنجش استعدادها و توان مادی و معنوی مسلمانان است. حج بِسان قرآن است که همه از آن بهره‏ مند می ‏شوند، ولی اندیشمندان و غواصان و دردآشنایان امت اسلامی اگر دل به دریای معارف آن بزنند و از نزدیک شدن و فرورفتن در احکام و سیاستهای اجتماعی آن نترسند، از صدف این دریا گوهرهای هدایت و رشد و حکمت و آزادگی را بیشتر صید خواهند نمود و از زلال حکمت و معرفت آن تا ابد سیراب خواهند گشت. ولی چه باید کرد و این غم بزرگ را به کجا باید برد که حج بسان قرآن مهجور گردیده است. و به همان اندازه‏ ای که آن کتابِ زندگی و کمال و جمال در حجاب های خودساختۀ ما پنهان شده است و این گنجینۀ اسرارِ آفرینش در دل خروارها خاک کج فکری های ما دفن و پنهان گردیده است و زبان انس و هدایت و زندگی و فلسفۀ زندگی ساز او به زبان وحشت و مرگ و قبر تنزل کرده است، حج نیز به همان سرنوشت گرفتار گشته است، سرنوشتی که میلیونها مسلمان هر سال به مکه می ‏روند و پا جای پای پیامبر و ابراهیم و اسماعیل و هاجر می‏ گذارند ولی هیچ‏کس نیست که از خود بپرسد ابراهیم و محمد ـ علیهم ‏السلام ـ که بودند و چه کردند؛ هدفشان چه بود؛ از ما چه خواسته‏ اند؟ گویی به تنها چیزی که فکر نمی ‏شود به همین است. مسلّم حجِ بی ‏روح و بی ‏تحرک و قیام، حج بی‏ برائت، حج بی ‏وحدت و حجی که از آن هدم کفر و شرک بر نیاید، حج نیست. خلاصه، همۀ مسلمانان باید در تجدید حیات حج و قرآن کریم و بازگرداندن این دو به صحنه‏ های زندگی‏شان کوشش کنند و محققان متعهد اسلام با ارائۀ تفسیرهای صحیح و واقعی از فلسفۀ حج، همۀ بافته‏ ها و تافته‏ های خرافاتی علمای درباری را به دریا بریزند.

اما آنچه زائران عزیز باید بدانند اینکه آمریکا و آل سعود حادثۀ مکه را یک مبارزۀ فرقه ‏ای و نزاع قدرت میان شیعه و سنی ترسیم نموده و ایران و رهبران آن را به عنوان کسانی که هوس رسیدن به یک امپراتوری بزرگ را در سر می‏ پرورانند، معرفی می ‏کنند تا بسیاری از کسانی که از مسیر حوادث سیاسی جهان اسلام و نقشه‏ های شوم جهانخواران بی خبرند، تصور کنند که فریاد برائت ما از مشرکین و مبارزۀ ما برای کسب آزادی ملتها در مسیر کسب قدرت سیاسی‏مان و گسترش قلمرو جغرافیای حکومت اسلامی است. البته برای ما و همۀ اندیشمندان و محققانی که از نیات پلید تشکیلات آل سعود باخبرند جای تعجب نیست که به ایران و حکومتی که از بدو پیروزی تا به حال فریاد وحدت مسلمین را سر داده است و در همۀ حوادث جهانِ اسلام خود را شریک غم و شادی مسلمانان می‏ داند، تهمت افتراق و جدایی مسلمانان را بزنند؛ و یا بالاتر از آن، زائرانی را که به عشق زیارت مرقد پیامبر و حرم امن الهی به حجاز رفته ‏اند، به لشکرکشی و تشکل برای تصرف کعبه و آتش زدن حرم خدا و تخریب مدینۀ پیامبر متهم نمایند! و دلیل و مدرک این کار را حضور پاسداران و نظامیان و مسئولین کشورمان در مراسم حج ذکر کنند! آری، در منطق آل سعود نظامی و پاسدار کشور اسلامی باید با حج بیگانه باشد و اینگونه سفرها برای مسئولین کشوری و لشکری تعجب‏ آور و توطئه ‏انگیز می‏ شود. از نظر استکبار، مسئولین کشورهای اسلامی باید به فرنگ بروند، آنها را به حج چه کار! دست‏ نشاندگان آمریکا آتش زدن پرچم آمریکا را به حساب آتش زدن حرم، و شعار مرگ بر شوروی و آمریکا و اسرائیل را به حساب دشمنی با خدا و قرآن و پیامبر گذاشته‏ اند؛ و نیز مسئولین و نظامیان ما را با لباس اِحرام به عنوان رهبران توطئه معرفی کرده ‏اند!

واقعیت این است که دوَل استکباری شرق و غرب و خصوصاً آمریکا و شوروی، عملاً جهان را به دو بخش آزاد و قرنطینۀ سیاسی تقسیم کرده‏ اند. در بخش آزاد جهان، این ابرقدرتها هستند که هیچ مرز و حد و قانونی نمی‏ شناسند و تجاوز به منافع دیگران و استعمار و استثمار و بردگی ملتها را امری ضروری و کاملاً توجیه شده و منطقی و منطبق با همۀ اصول و موازین خودساخته و بین ‏المللی می‏ دانند اما در بخش قرنطینۀ سیاسی که متأسفانه اکثر ملل ضعیف عالَم و خصوصاً مسلمانان در آن محصور و زندانی شده ‏اند، هیچ حق حیات و اظهارنظری وجود ندارد؛ همۀ قوانین و مقررات و فرمول ها همان قوانین دیکته شده و دلخواه نظامه ای دست نشاندگان و در برگیرندۀ منافع مستکبران خواهد بود و متأسفانه اکثر عوامل اجرایی این بخش همان حاکمان تحمیل شده یا پیروان خطوط کلی استکبارند که حتی فریادزدن از درد را نیز در درون این حصارها و زنجیرها جرم و گناهی نابخشودنی می‏ دانند و منافع جهانخواران ایجاب می‏ کند که هیچکس حق گفتن کلمه‏ ای که بوی تضعیف آنان را بدهد یا خواب راحت آنان را آشفته کند، ندارد و از آنجا که مسلمانان جهان به علت فشار و حبس و اعدام، قدرت بیان مصیبت هایی را که حاکمان کشورشان بر آنها تحمیل کرده ‏اند را ندارند، باید بتوانند در حرم امن الهی مصایب و دردهایشان را با کمال آزادی بیان کنند تا سایر مسلمانان برای رهایی آنان چاره‏ ای بیندیشند. لذا ما بر این مطلب پافشاری و اصرار می‏ کنیم که مسلمانان، حداقل در خانۀ خدا و حرم امن الهی، خود را از تمامی قیدوبندهای ظالمان آزاد ببینند و در یک مانور بزرگ از چیزی که از آن متنفرند اعلام برائت کنند و از هر وسیله‏ ای برای رهایی خود استفاده نمایند.

حکومت آل سعود مسئولیت کنترل زائران خانۀ خدا را به عهده گرفته است و اینجاست که با اطمینان می‏ گوییم که حادثۀ مکه جدای از سیاست اصولی جهانخواران در قلع و قمع مسلمانان آزاده نیست. ما با اعلام برائت از مشرکین تصمیم بر آزادیِ انرژی متراکم جهان اسلام داشته و داریم و به یاری خداوند بزرگ و با دست فرزندان قرآن روزی این کار صورت خواهد گرفت و ان‏ شاءاللّه‏ روزی همۀ مسلمانان و دردمندان علیه ظالمین جهان فریاد زنند و اثبات کنند که ابرقدرتها و نوکران و جیره‏ خوارانشان از منفورترین موجودات جهان هستند.

کشتار زائران خانۀ خدا توطئه ‏ای برای حفظ سیاستهای استکبار و جلوگیری از نفوذ اسلام ناب محمدی ـ صلی اللّه‏ علیه و آله و سلّم ـ است و کارنامۀ سیاه و ننگین حاکمان بی‏ درد کشورهای اسلامی حکایت از افزودن درد و مصیبت بر پیکر نیمه جان اسلام و مسلمین دارد.

پیامبر اسلام نیازی به مساجد اشرافی و مناره ‏های تزئیناتی ندارد؛ پیامبر اسلام دنبال مجد و عظمت پیروان خود بوده است که متأسفانه با سیاست های غلط حاکمان دست نشانده به خاک مذلت نشسته‏ اند. مگر مسلمانان جهان فاجعۀ قتل عام صدها عالم و هزاران زن و مرد فرقه‏ های مسلمین را در طول حیات ننگین آل سعود و نیز جنایت قتل‏ عام زائران خانۀ خدا را فراموش می ‏کنند؟ مگر مسلمانان نمی‏ بینند که امروز مراکز وهابیت در جهان به کانون های فتنه و جاسوسی مبدل شده ‏اند، که از یک طرف اسلام اشرافیت، اسلام ابوسفیان، اسلام ملاّهای کثیف درباری، اسلام مقدس نماهای بی شعور حوزه‏ های علمی و دانشگاهی، اسلام ذلت و نکبت، اسلام پول و زور، اسلام فریب و سازش و اسارت، اسلام حاکمیت سرمایه و سرمایه‏ داران بر مظلومین و پابرهنه ‏ها، و در یک کلمه «اسلام امریکایی» را ترویج می‏ کنند؛ و از طرف دیگر، سر بر آستان سرور خویش، امریکای جهانخوار، می‏ گذارند.

مسلمانان نمی‏ دانند این درد را به کجا ببرند که آل سعود و «خادم‏ الحرمین» به اسرائیل اطمینان می‏ دهد که ما اسلحۀ خودمان را علیه شما به کار نمی ‏بریم! و برای اثبات حرف خود با ایران قطع رابطه می‏ کنند. واقعاً چقدر باید رابطۀ سران کشورهای اسلامی با صهیونیست ها گرم و صمیمی شود تا در کنفرانس سران کشورهای اسلامی مبارزۀ صوری و ظاهری هم با اسرائیل از دستور کار آنان و جلسات آنان خارج شود. اگر اینها یک جو غیرت و حمیت اسلامی و عربی داشتند، حاضر به یک چنین معاملۀ کثیف سیاسی و خودفروشی و وطن فروشی نمی‏ شدند.

آیا این حرکات برای جهان اسلام شرم ‏آور نیست؟ و تماشاچی‏ شدن گناه و جرم نمی‏ باشد؟ آیا از مسلمانان کسی نیست تا به پا خیزد و این همه ننگ و عار را تحمل نکند؟ راستی ما باید بنشینیم تا سران کشورهای اسلامی احساسات یک میلیارد مسلمان را نادیده بگیرند و صحه بر آن همه فجایع صهیونیست ها بگذارند و دوباره مصر و امثال آن را به صحنه بیاورند؟ حال، مسلمانان باور می ‏کنند که زائران ایرانی برای اشغال خانۀ خدا و حرم پیامبر قیام کرده‏ اند و می‏ خواستند کعبه را دزدیده به قم ببرند! اگر مسلمانان جهان باور کرده‏ اند که سران آنها دشمنان واقعی آمریکا و شوروی و اسرائیل هستند، تبلیغات آنان هم در مورد ما را باور می‏ کنند.

البته ما این واقعیت و حقیقت را در سیاست خارجی و بین ‏الملل اسلامی‏مان بارها اعلام نموده‏ ایم که درصدد گسترش نفوذ اسلام در جهان و کم کردن سلطۀ جهانخواران بوده و هستیم. حال اگر نوکران آمریکا نام این سیاست را توسعه‏ طلبی و تفکر تشکیل امپراتوری بزرگ می‏ گذارند، از آن باکی نداریم و استقبال می‏ کنیم. ما درصدد خشکانیدن ریشه‏ های فاسد صهیونیزم، سرمایه‏ داری و کمونیزم در جهان هستیم. ما تصمیم گرفته‏ ایم به لطف و عنایت خداوند بزرگ، نظام هایی را که بر این سه پایه استوار گردیده‏ اند نابود کنیم؛ و نظام اسلام رسول اللّه ‏ـ صلی اللّه‏ علیه و آله و سلم ـ را در جهان استکبار ترویج نماییم. و دیر یا زود ملتهای دربند شاهد آن خواهند بود. ما با تمام وجود از گسترش باج خواهی و مصونیت کارگزاران آمریکایی، حتی اگر با مبارزۀ قهرآمیز هم شده باشد، جلوگیری می‏ کنیم. ان‏ شاءاللّه‏ ما نخواهیم گذاشت از کعبه و حج، این منبر بزرگی که بر بلندای بام انسانیت باید صدای مظلومان را به همۀ عالم منعکس سازد و آوای توحید را طنین اندازد، صدای سازش با آمریکا و شوروی و کفر و شرک نواخته شود و از خدا می‏ خواهیم که این قدرت را به ما ارزانی دارد که نه تنها از کعبۀ مسلمین، که از کلیساهای جهان نیز ناقوس مرگ آمریکا و شوروی را به صدا درآوریم.

مسلمانان جهان و محرومین سراسر گیتی از این برزخ بی‏ انتهایی که انقلاب اسلامی ما برای همۀ جهانخواران آفریده است، احساس غرور و آزادی کنند و آوای آزادی و آزادگی را در حیات و سرنوشت خویش سر دهند و بر زخمهای خود مرهم گذارند؛ که دوران بن‏ بست و ناامیدی و تنفس در منطقۀ کفر به سر آمده است و گلستان ملتها رخ نموده است؛ و امیدوارم همۀ مسلمانان شکوفه‏ های آزادی و نسیم عطر بهاری و طراوت گلهای محبت و عشق و چشمه سارِ زلال جوشش ارادۀ خویش را نظاره کنند. همه باید از مرداب و باتلاق و سکوت و سکونی که کارگزاران سیاست آمریکا و شوروی بر آن تخم مرگ و اسارت پاشیده ‏اند، به درآییم و به سوی دریایی که زمزم از آن جوشیده است، روانه شویم و پرده‏ کعبه و حرم خدا را که به دست نامحرمان نجس آمریکا و آمریکازاده‏ ها آلوده شده است، با اشک چشم خویش شستشو دهیم.

مسلمانان تمامی کشورهای جهان، از آنجا که شما در سلطۀ بیگانگان گرفتار مرگ تدریجی شده‏ اید، باید بر وحشت از مرگ غلبه کنید و از وجود جوانان پرشور و شهادت‏ طلبی که حاضرند خطوط جبهۀ کفر را بشکنند، استفاده نمایید. به فکر نگهداشتن وضع موجود نباشید، بلکه به فکر فرار از اسارت و رهایی از بردگی و یورش به دشمنان اسلام باشید که عزت و حیات در سایۀ مبارزه است و اولین گام در مبارزه اراده است؛ و پس از آن، تصمیم بر اینکه سیادت کفر و شرک جهانی، خصوصاً آمریکا را بر خود حرام کنید. ما در مکه باشیم یا نباشیم دل و روحمان با ابراهیم و در مکه است. دروازه‏ های مدینه‏الرسول را به روی ما ببندند یا بگشایند، رشتۀ محبتمان با پیامبر هرگز پاره و سست نمی‏ شود. به سوی کعبه نماز می‏ گذاریم و به سوی کعبه می‏ میریم و خدا را سپاس می‏ گذاریم که در میثاقمان باخدای کعبه پایدار مانده‏ ایم و پایه‏ های برائت از مشرکین را با خون هزاران هزار شهید از عزیزانمان بنیان نهاده ‏ایم و منتظر هم نمانده‏ ایم که حاکمان بی‏ شخصیت بعض کشورهای اسلامی و غیراسلامی از حرکت ما پشتیبانی کنند. ما مظلومین همیشۀ تاریخ، محرومان و پابرهنگانیم. ما غیر از خدا کسی را نداریم و اگر هزار بار قطعه قطعه شویم، دست از مبارزه با ظالم برنمی ‏داریم.

جمهوری اسلامی ایران از مسلمانان آزادۀ جهان که علی‏رغم اختناق سیاسی حاکم بر آنها، با ترتیب کنفرانس ها و مصاحبه‏ ها و سخنرانی ها پرده از اسرار جنایت بار آمریکا و آل‏سعود برداشتند و مظلومیت ما را به دنیا نشان دادند تشکر می ‏نماید. مسلمانان باید بدانند تا زمانی که تعادل قوا در جهان به نفع آنان برقرار نشود، همیشه منافع بیگانگان بر منافع آنان مقدّم می‏ شود و هر روز شیطان بزرگ یا شوروی به بهانۀ حفظ منافع خود حادثه‏ ای را به وجود می ‏آورند. راستی اگر مسلمانان مسائل خود را به صورت جدی با جهانخواران حل نکنند و لااقل خود را به مرز قدرت بزرگ جهان نرسانند، آسوده خواهند بود؟ هم اکنون اگر آمریکا یک کشور اسلامی را به بهانۀ حفظ منافع خویش با خاک یکسان کند، چه کسی جلوی او را خواهد گرفت؟ پس راهی جز مبارزه نمانده است و باید چنگ و دندان ابرقدرتها و خصوصاً آمریکا را شکست، و الزاماً یکی از دو راه را انتخاب نمود: یا شهادت. یا پیروزی. که در مکتب ما هر دوی آنها پیروزی است. که ان‏ شاءاللّه‏ خداوند قدرت شکستن چهارچوب سیاست های حاکم و ظالم جهانخواران و نیز جسارت ایجاد داربست هایی بر محور کرامت انسانی را به همۀ مسلمین عطا فرماید و همه را از افول ذلت به صعود عزت و شوکت همراهی نماید.

بعضی افراد تا قبل از حادثۀ تلخ و شیرین حج در سال گذشته، فلسفۀ اصرار جمهوری اسلامی ایران را بر راهپیمایی برائت از مشرکین به خوبی درک نکرده بودند و از خود و دیگران سؤال می‏ کردند که در سفر حج و در آن هوای گرم چه ضرورتی به راهپیمایی و فریاد مبارزه است و اگر هم فریاد برائت از مشرکین هم سر داده شود، چه ضرری متوجه استکبار می‏ شود؛ و چه بسا افراد ساده‏ دلی تصور می‏ کردند که دنیای به اصطلاح متمدن جهانخواران نه تنها تاب تحمل اینگونه مسائل سیاسی را خواهد داشت، که به مخالفان خود حتی بیش از این هم اجازۀ حیات و تظاهرات و راهپیمایی خواهند داد و دلیل این مدعا اجازۀ راهپیمایی هایی است که در کشورهای به اصطلاح آزاد غرب داده می‏ شود ولی این مسئله باید روشن باشد که آنگونه راهپیمایی ها هیچ‏گونه ضرری برای ابرقدرتها و قدرتها ندارد. راهپیمایی مکه و مدینه است که بسته شدن شیرهای نفت عربستان را به دنبال دارد. راهپیمایی های برائت در مکه و مدینه است که به نابودی سرسپردگان شوروی و آمریکا ختم می ‏شود و درست به همین جهت است که با کشتار دسته‏ جمعی زنان و مردان آزاده از آن جلوگیری می‏ شود و در پناه همین برائت از مشرکین است که حتی ساده‏ دلان می‏ فهمند که نباید سر بر آستان شوروی و آمریکا نهاد.

ملت عزیز و دلاور ایران مطمئن باشند که حادثۀ مکه منشأ تحولات بزرگی در جهان اسلام و زمینۀ مناسبی برای ریشه‏ کن شدن نظام های فاسد کشورهای اسلامی و طرد روحانی‏ نماها خواهد بود و با اینکه بیشتر از یک سال از حماسۀ برائت از مشرکان نگذشته است، عطر خون های پاک شهدای عزیز ما در تمامی جهان پیچیده و اثرات آن را در اقصی نقاط عالم مشاهده می‏ کنیم. حماسۀ مردم فلسطین یک پدیدۀ تصادفی نیست. آیا دنیا تصور می‏ کند که این حماسه را چه کسانی سروده ‏اند و هم اکنون مردم فلسطین به چه آرمانی تکیه کرده ‏اند که بی ‏محابا و با دست خالی در برابر حملات وحشیانۀ صهیونیستها مقاومت می‏ کنند؟ آیا تنها آوای وطن گرایی است که از وجود آنان دنیایی از صلابت آفریده است؟ آیا از درخت سیاست بازان خودفروخته است که بر دامن فلسطینیان میوۀ استقامت و زیتون نور و امید می‏ ریزد؟ اگر اینچنین بود، اینها که سالهاست در کنار فلسطینیان و به نام ملت فلسطین نان خورده ‏اند! شکی نیست که این آوای «اللّه‏ اکبر» است، این همان فریاد ملت ماست که در ایران شاه را و در بیت ‏المقدس غاصبین را به نومیدی کشاند و این تحقق همان شعار برائت است که ملت فلسطین در تظاهرات حج دوشادوش خواهران و برادران ایرانی خود فریاد رسای آزادی قدس را سر داد و «مرگ بر آمریکا، شوروی و اسرائیل» گفت؛ و بر همان بستر شهادتی که خون عزیزان ما بر آن ریخته شد او نیز با نثار خون و به رسم شهادت آرمید. آری، فلسطینی راه گم کردۀ خود را از راه برائت ما یافت و دیدیم که در این مبارزه چطور حصارهای آهنین فروریخت و چگونه خون بر شمشیر و ایمان بر کفر و فریاد بر گلوله پیروز شد و چطور خواب بنی اسرائیل در تصرف از نیل تا فرات آشفته گشت و دوباره کوکب درّیۀ فلسطین از شجرۀ مبارکۀ «لاشَرقیه ولاغربیه» ما برافروخت؛ و امروز به همان‏گونه که فعالیت های وسیعی در سراسر جهان برای به سازش کشیدن ما با کفر و شرک در جریان است، برای خاموش کردن شعله ‏های خشم ملت مسلمان فلسطین نیز به همان شکل ادامه دارد و این تنها یک نمونه از پیشرفت انقلاب است؛ و حال آنکه معتقدین به اصول انقلاب اسلامی ما در سراسر جهان رو به فزونی نهاده است و ما اینها را سرمایه‏ های بالقوۀ انقلاب خود تلقی می ‏کنیم و هم آنهایی که با مرکّب خون طومار حمایت از ما را امضا می‏ کنند و با سر و جان دعوت انقلاب را لبیک می‏ گویند و به یاری خداوند کنترل همۀ جهان را به دست خواهند گرفت. امروز جنگ حق و باطل، جنگ فقر و غنا، جنگ استضعاف و استکبار و جنگ پابرهنه‏ ها و مرفهین بی‏ درد شروع شده است. و من دست و بازوی همۀ عزیزانی که در سراسر جهان کوله ‏بار مبارزه را بر دوش گرفته‏ اند و عزم جهاد در راه خدا و اعتلای عزت مسلمین را نموده ‏اند، می‏ بوسم؛ و سلام و درودهای خالصانۀ خود را به همۀ غنچه‏ های آزادی و کمال نثار می‏ کنم. و به ملت عزیز و دلاور ایران هم عرض می‏ کنم: خداوند آثار و برکات معنویت شما را به جهان صادر نموده است و قلبها و چشمان پرفروغ شما کانون حمایت از محرومان شده است و شرارۀ کینۀ انقلابی‏تان جهانخواران چپ و راست را به وحشت انداخته است. البته همه می‏ دانیم که کشور ما در حال جنگ و انقلاب سختی ها و مشکلاتی را تحمل کرده و کسی مدعی آن نیست که طبقات محروم و ضعیف و کم‏ درآمد و خصوصاً اقشار کارمند و اداری در تنگنای مسائل اقتصادی نیستند، ولی آن چیزی که همۀ مردم ما فراتر از آن را فکر می ‏کنند مسالۀ حفظ اسلام و اصول انقلاب است. مردم ایران ثابت کرده ‏اند که تحمل گرسنگی و تشنگی را دارند ولی تحمل شکست انقلاب و ضربه به اصول آن را هرگز نخواهند داشت. ملت شریف ایران همیشه در مقابل شدیدترین حملات تمامی جهان کفر علیه اصول انقلاب خویش مقاومت کرده است که در اینجا مجال ذکر همۀ آنها نیست.

آیا ملت دلاور ایران در مقابل جنایات متعدد آمریکا در خلیج فارس اعم از حمایت نظامی و اطلاعاتی به عراق و حمله به سکوهای نفتی و کشتی ها و قایق ها و سرنگونی هواپیمای مسافربری مقاومت نکرده است؟ آیا ملت ایران در جنگ دیپلماسی شرق و غرب علیه خود و ایجاد بازیهای سیاسی مجامع بین ‏المللی مقاومت نکرده است؟ آیا ملت شجاع ایران در مقابل جنگ اقتصادی، تبلیغاتی، روانی و حملات ددمنشانۀ عراق به شهرها و موشک‏باران مناطق مسکونی و بمباران های مکرر شیمیایی عراق در ایران و حلبچه مقاومت نکرده است؟ آیا ملت عزیز ایران در مقابل توطئۀ منافقین و لیبرال ها و زراندوزی و احتکار سرمایه‏ داران و حیلۀ مقدس مآبان مقاومت نکرده است؟ آیا همۀ این حوادث و جریانات برای ضربه زدن به اصول انقلاب نبوده است؟ که اگر نبود حضور مردم، هریک از این توطئه‏ ها می‏ توانست به اصول نظام ضربه بزند. که خدا را سپاس می‏ گذاریم که ملت ایران را موفق نمود تا با قامتی استوار به رسالت خود عمل کند و صحنه‏ ها را ترک نگوید.

ملت عزیز ما که مبارزان حقیقی و راستین ارزشهای اسلامی هستند، به خوبی دریافته‏ اند که مبارزه با رفاه ‏طلبی سازگار نیست؛ و آنها که تصور می‏ کنند مبارزه در راه استقلال و آزادی مستضعفین و محرومان جهان با سرمایه‏ داری و رفاه ‏طلبی منافات ندارد، با الفبای مبارزه بیگانه‏ اند. و آنهایی هم که تصور می‏ کنند سرمایه‏ داران و مرفهان بی‏ درد با نصیحت و پند و اندرز متنبه می‏ شوند و به مبارزان راه آزادی پیوسته و یا به آنان کمک می‏ کنند، آب در هاون می‏ کوبند. بحث مبارزه و رفاه و سرمایه، بحث قیام و راحت‏ طلبی، بحث دنیاخواهی و آخرت‏ جویی دو مقوله‏ ای است که هرگز با هم جمع نمی‏ شوند. و تنها آنهایی تا آخر خط با ما هستند که درد فقر و محرومیت و استضعاف را چشیده باشند. فقرا و متدینین بی ‏بضاعت گردانندگان و برپادارندگان واقعی انقلابها هستند. ما باید تمام تلاشمان را بنماییم تا به هر صورتی که ممکن است خط اصولی دفاع از مستضعفین را حفظ کنیم. مسئولین نظام ایرانِ انقلابی باید بدانند که عده ‏ای از خدا بی خبر برای از بین بردن انقلاب هرکس را که بخواهد برای فقرا و مستمندان کار کند و راه اسلام و انقلاب را بپیماید، فوراً او را «کمونیست» و «التقاطی» می‏ خوانند. از این اتهامات نباید ترسید. باید خدا را در نظر داشت و تمام همّ و تلاش خود را در جهت رضایت خدا و کمک به فقرا به کار گرفت و از هیچ تهمتی نترسید. آمریکا و استکبار در تمامی زمینه‏ ها افرادی را برای شکست انقلاب اسلامی در آستین دارند، در حوزه‏ ها و دانشگاه ها مقدس ‏نماها را که خطر آنان را بارها و بارها گوشزد کرده ‏ام. اینان با تزویرشان از درون محتوای انقلاب و اسلام را نابود می‏ کنند. اینها با قیافه‏ای حق به جانب و طرفدار دین و ولایت همه را بی‏ دین معرفی می‏ کنند. باید از شرّ اینها به خدا پناه بریم. و همچنین کسانی دیگر که بدون استثنا به هرچه روحانی و عالِم است، حمله می‏ کنند و اسلام آنها را اسلام آمریکایی معرفی می‏ نمایند راهی بس خطرناک را می ‏پویند که خدای ناکرده به شکست اسلام ناب محمدی منتهی می‏ شود. ما برای احقاق حقوق فقرا در جوامع بشری تا آخرین قطرۀ خون دفاع خواهیم کرد.

امروز جهان تشنۀ فرهنگ اسلام ناب محمدی است و مسلمانان در یک تشکیلات بزرگ اسلامی رونق و زرق و برق کاخهای سفید و سرخ را از بین خواهند برد. امروز خمینی آغوش و سینۀ خویش را برای تیرهای بلا و حوادث سخت و برابر همۀ توپها و موشک های دشمنان باز کرده است و همچون همۀ عاشقان شهادت، برای درک شهادت روزشماری می‏ کند. جنگ ما جنگ عقیده است و جغرافیا و مرز نمی‏ شناسد. و ما باید در جنگ اعتقادی‏مان بسیج بزرگ سربازان اسلام را در جهان به راه اندازیم. ان‏ شاءاللّه‏ ملت بزرگ ایران با پشتیبانی مادی و معنوی خود از انقلاب، سختی های جنگ را به شیرینی شکست دشمنان خدا در دنیا جبران می‏ کند و چه شیرینی بالاتر از اینکه ملت بزرگ ایران مثل یک صاعقه بر سر آمریکا فرود آمده است. چه شیرینی بالاتر از اینکه ملت ایران سقوط ارکان و کنگره‏ های نظام ستمشاهی را نظاره کرده است و شیشۀ حیات امریکا را در این کشور شکسته است. و چه شیرینی بالاتر از اینکه مردم عزیزمان ریشه ‏های نفاق و ملی گرایی و التقاط را خشکانیده ‏اند. و ان‏ شاءاللّه‏ شیرینی تمام ناشدنی آن را در جهان آخرت خواهند چشید. نه تنها کسانی که تا مقام شهادت و جانبازی و حضور در جبهه پیش رفته ‏اند، بلکه آنهایی که در پشت جبهه با نگاه محبت‏ بار و با دعای خیر خود جبهه را تقویت نموده ‏اند، از مقام عظیم مجاهدان و اجر بزرگ آنان بهره برده‏ اند. خوشا به حال مجاهدان! خوشا به حال وارثان حسین ـ علیه‏ السلام!

اذناب آمریکا باید بدانند که شهادت در راه خدا مسئله‏ ای نیست که بشود با پیروزی یا شکست در صحنه‏ های نبرد مقایسه شود. مقام شهادت، خود اوج بندگی و سیر و سلوک در عالم معنویت است. نباید شهادت را تا این اندازه به سقوط بکشانیم که بگوییم در عوض شهادت فرزندان اسلام تنها خرمشهر و یا شهرهای دیگر آزاد شد. تمامی اینها خیالات باطل ملی گراهاست. ما هدفمان بالاتر از آن است. ملی گراها تصور نمودند ما هدفمان پیاده کردن اهداف بین‏ الملل اسلامی در جهان فقر و گرسنگی است. ما می‏ گوییم تا شرک و کفر هست، مبارزه هست و تا مبارزه هست، ما هستیم. ما بر سر شهر و مملکت با کسی دعوا نداریم. ما تصمیم داریم پرچم «لا اله الاّ اللّه‏» را بر قلل رفیع کرامت و بزرگواری به اهتزاز درآوریم. پس ای فرزندان ارتشی و سپاهی و بسیجی ‏ام، و ای نیروهای مردمی، هرگز از دست دادن موضعی را با تأثر و گرفتن مکانی را با غرور و شادی بیان نکنید که اینها در برابر هدف شما به قدری ناچیزند که تمامی دنیا در مقایسه با آخرت.

پدران و مادران و همسران و خویشاوندان شهدا، اسرا، مفقودین و معلولین ما توجه داشته باشند که هیچ چیزی از آنچه فرزندان آنان به دست آورده ‏اند، کم نشده است. فرزندان شما در کنار پیامبر اکرم و ائمۀ اطهارند. پیروزی و شکست برای آنها فرقی ندارد. امروز روز هدایت نسلهای آینده است. کمربندهاتان را ببندید که هیچ چیز تغییر نکرده است. امروز روزی است که خدا اینگونه خواسته است و دیروز خدا آنگونه خواسته بود و فردا ان‏ شاءاللّه‏ روز پیروزی جنود حق خواهد بود. ولی خواست خدا هرچه هست، ما در مقابل آن خاضعیم و ما تابع امر خداییم؛ و به همین دلیل طالب شهادتیم و تنها به همین دلیل است که زیر بار ذلت و بندگی غیرخدا نمی ‏رویم. البته برای ادای تکلیف همۀ ما موظفیم که کارها و مسائل مربوط به خودمان را به بهترین وجه و با درایت و دقت انجام دهیم. همه می‏ دانند که ما شروع کنندۀ جنگ نبوده ‏ایم. ما برای حفظ موجودیت اسلام در جهان تنها از خود دفاع کرده ‏ایم. و این ملت مظلوم ایران است که همواره مورد حملۀ جهانخواران بوده است و استکبار از همۀ کمینگاه های سیاسی و نظامی و فرهنگی و اقتصادی خود به ما حمله کرده است. انقلاب اسلامی ما تاکنون کمینگاه شیطان و دام صیادان را به ملت ها نشان داده است. جهانخواران و سرمایه‏ داران و وابستگان آنان توقع دارند که ما شکسته شدن نونهالان و به چاه افتادن مظلومان را نظاره کنیم و هشدار ندهیم و حال آنکه این وظیفۀ اولیۀ ما و انقلاب اسلامی ماست که در سراسر جهان صلا زنیم که ای خواب رفتگان! ای غفلت‏ زدگان! بیدار شوید و به اطراف خود نگاه کنید که در کنار لانه ‏های گرگ منزل گرفته ‏اید. برخیزید که اینجا جای خواب نیست! و نیز فریاد کشیم سریعاً قیام کنید که جهان ایمن از صیاد نیست! آمریکا و شوروی در کمین نشسته‏ اند و تا نابودی کاملتان از شما دست برنخواهند داشت. راستی اگر بسیج جهانی مسلمین تشکیل شده بود، کسی جرأت این همه جسارت و شرارت را با فرزندان معنوی رسول اللّه‏ ـ صلی‏ اللّه‏ علیه و آله و سلم ـ داشت؟

امروز یکی از افتخارات بزرگ ملت ما این است که در برابر بزرگترین نمایش قدرت و آرایش ناوهای جنگی آمریکا و اروپا در خلیج فارس صف‏ آرایی نمود و اینجانب به نظام های آمریکایی و اروپایی اخطار می ‏کنم که تا دیر نشده و در باتلاق مرگ فرونرفته‏ اید، از خلیج فارس بیرون روید. و همیشه اینگونه نیست که هواپیماهای مسافربری ما توسط ناوهای جنگی شما سرنگون شود؛ که ممکن است فرزندان انقلاب ناوهای جنگی شما را به قعر آبهای خلیج فارس بفرستند.

به دولتها و حکومتهای منطقه، خصوصاً به عربستان و کویت می‏ گویم که همۀ شما در ماجراجویی ها و جنایاتی که آمریکا می‏ آفریند شریک جرم خواهید بود و ما تا به حال از اینکه همۀ منطقه در کام آتش و خون و بی‏ ثباتی کامل غوطه‏ ور نشود، دست به عملی نزده ‏ایم ولی حرکات جنون‏ آمیز ریگان مطمئناً حوادث غیرمنتظره و عواقب خطرناکی را بر همه تحمیل می ‏کند. شما اطمینان داشته باشید که در این برگ جدید بازنده‏ اید. خودتان و کشور و مردم اسلامی را در برابر آمریکا اینقدر ذلیل و ناتوان نکنید. اگر دین ندارید، لااقل آزاده باشید.

بحمداللّه‏ از برکت انقلاب اسلامی ایران دریچه‏ های نور و امید به روی همۀ مسلمانان جهان باز شده است و می‏ رود تا رعد و برق حوادث آن، رگبار مرگ و نابودی را بر سر همۀ مستکبران فرو ریزد.

نکتۀ مهمی که همۀ ما باید به آن توجه کنیم و آن را اصل و اساس سیاست خود با بیگانگان قرار دهیم این است که دشمنان ما و جهانخواران تا کیْ و تا کجا ما را تحمل می ‏کنند و تا چه مرزی استقلال و آزادی ما را قبول دارند. به یقین آنان مرزی جز عدول از همۀ هویت ها و ارزشهای معنوی و الهی‏مان نمی‏ شناسند. به گفتۀ قرآن کریم، هرگز دست از مقاتله و ستیز با شما برنمی‏ دارند مگر اینکه شما را از دینتان برگردانند. ما چه بخواهیم و چه نخواهیم صهیونیست ها و آمریکا و شوروی در تعقیبمان خواهند بود تا هویت دینی و شرافت مکتبیِ‏مان را لکه‏ دار نمایند. بعضی مغرضین ما را به اِعمال سیاست نفرت و کینه توزی در مجامع جهانی توصیف و مورد شماتت قرار می ‏دهند و با دلسوزیهای بی مورد و اعتراض های کودکانه می‏ گویند جمهوری اسلامی سبب دشمنی ها شده است و از چشم غرب و شرق و ایادی‏شان افتاده است! که چه خوب است [به] این سؤال پاسخ داده شود که ملتهای جهان سوم و مسلمانان و خصوصاً ملت ایران، در چه زمانی نزد غربی ها و شرقی ها احترام و اعتبار داشت ه‏اند که امروز بی‏ اعتبار شده‏ اند!

آری، اگر ملت ایران از همۀ اصول و موازین اسلامی و انقلابی خود عدول کند و خانۀ عزت و اعتبار پیامبر و ائمۀ معصومین ـ علیهم السلام ـ را با دستهای خود ویران نماید، آن وقت ممکن است جهانخواران او را به عنوان یک ملت ضعیف و فقیر و بی ‏فرهنگ به رسمیت بشناسند ولی در همان حدی که آنها آقا باشند ما نوکر، آنها ابرقدرت باشند ما ضعیف؛ آنها ولیّ و قیّم باشند ما جیره‏ خوار و حافظ منافع آنها؛ نه یک ایران با هویت ایرانی ـ اسلامی؛ بلکه ایرانی که شناسنامه ‏اش را آمریکا و شوروی صادر کند؛ ایرانی که ارابۀ سیاست آمریکا یا شوروی را بکشد و امروز همۀ مصیبت و عزای آمریکا و شوروی شرق و غرب در این است که نه تنها ملت ایران از تحت‏ الحمایگی آنان خارج شده است، که دیگران را هم به خروج از سلطۀ جباران دعوت می ‏کند. کنترل و حذف سلاح های مخرّب از جهان اگر با حقیقت و صداقت همراه بود، خواستۀ همۀ ملت هاست ولی این نیز یک فریب قدیمی است و این همان چیزی است که اخیراً از گفته‏ های سران آمریکا و شوروی و نوشته‏ های سیاسیون آنها آشکار گردیده است که مراودات اخیر سران شرق و غرب به خاطر مهار بیشتر جهان سوم و در حقیقت جلوگیری از نفوذ پابرهنه ‏ها و محرومین در جهانِ مالکیت های بی‏ حد و مرز سرمایه‏ داران است. ما باید خود را آماده کنیم تا در برابر جبهۀ متحد شرق و غرب، جبهۀ قدرتمند اسلامی ـ انسانی با همان نام و نشان اسلام و انقلاب ما تشکیل شود؛ و آقایی و سروری محرومین و پابرهنگان جهان جشن گرفته شود. مطمئن باشید قدرتهای شرق و غرب همان مظاهر بی‏ محتوای دنیای مادی‏ اند که در برابر خلود و جاودانگی دنیای ارزش های معنوی قابل ذکر نمی‏ باشند.

من به صراحت اعلام می ‏کنم که جمهوری اسلامی ایران با تمام وجود برای احیای هویت اسلامی مسلمانان در سراسر جهان سرمایه‏ گذاری می‏ کند و دلیلی هم ندارد که مسلمانان جهان را به پیروی از اصول تصاحب قدرت در جهان دعوت نکند و جلوی جاه‏ طلبی و فزون‏ طلبی صاحبان قدرت و پول و فریب را نگیرد. ما باید برای پیشبرد اهداف و منافع ملت محروم ایران برنامه ‏ریزی کنیم. ما باید در ارتباط با مردم جهان و رسیدگی به مشکلات و مسائل مسلمانان و حمایت از مبارزان و گرسنگان و محرومان با تمام وجود تلاش نماییم و این را باید از اصول سیاست خارجی خود بدانیم. ما اعلام می‏ کنیم که جمهوری اسلامی ایران برای همیشه حامی و پناهگاه مسلمانان آزادۀ جهان است و کشور ایران به عنوان یک دژ نظامی و آسیب ‏ناپذیر نیاز سربازان اسلام را تأمین و آنان را به مبانی عقیدتی و تربیتی اسلام و همچنین به اصول و روش های مبارزه علیه نظامهای کفر و شرک آشنا می‏ سازد.

و اما در مورد قبول قطعنامه که حقیقتاً مسالۀ بسیار تلخ و ناگواری برای همه و خصوصاً برای من بود، این است که من تا چند روز قبل معتقد به همان شیوۀ دفاع و مواضع اعلام شده در جنگ بودم و مصلحت نظام و کشور و انقلاب را در اجرای آن می ‏دیدم ولی به واسطۀ حوادث و عواملی که از ذکر آن فعلاً خودداری می ‏کنم و به امید خداوند در آینده روشن خواهد شد و با توجه به نظر تمامی کارشناسان سیاسی و نظامی سطح بالای کشور، که من به تعهد و دلسوزی و صداقت آنان اعتماد دارم، با قبول قطعنامه و آتش بس موافقت نمودم؛ و در مقطع کنونی آن را به مصلحت انقلاب و نظام می‏ دانم و خدا می‏ داند که اگر نبود انگیزه‏ ای که همۀ ما و عزت و اعتبار ما باید در مسیر مصلحت اسلام و مسلمین قربانی شود، هرگز راضی به این عمل نمی ‏بودم و مرگ و شهادت برایم گواراتر بود. اما چاره چیست که همه باید به رضایت حق تعالی گردن نهیم و مسلّم ملت قهرمان و دلاور ایران نیز چنین بوده و خواهد بود.

من در اینجا از همۀ فرزندان عزیزم در جبهه‏ های آتش و خون که از اول جنگ تا امروز به نحوی در ارتباط با جنگ تلاش و کوشش نموده‏ اند، تشکر و قدردانی می‏ کنم و همۀ ملت ایران را به هوشیاری و صبر و مقاومت دعوت می‏ کنم. در آینده ممکن است افرادی آگاهانه یا از روی ناآگاهی در میان مردم این مسئله را مطرح نمایند که ثمرۀ خون ها و شهادت ها و ایثارها چه شد. اینها یقیناً از عوالم غیب و از فلسفۀ شهادت بی خبرند و نمی ‏دانند کسی که فقط برای رضای خدا به جهاد رفته است و سر در طبق اخلاص و بندگی نهاده است، حوادث زمان به جاودانگی و بقا و جایگاه رفیع آن لطمه ‏ای وارد نمی‏ سازد. و ما برای درک کامل ارزش و راه شهیدانمان فاصلۀ طولانی را باید بپیماییم و در گذر زمان و تاریخ انقلاب و آیندگان آن را جستجو نماییم. مسلّم خون شهیدان، انقلاب و اسلام را بیمه کرده است. خون شهیدان برای ابد درس مقاومت به جهانیان داده است و خدا می‏ داند که راه و رسم شهادت کورشدنی نیست؛ و این ملتها و آیندگان هستند که به راه شهیدان اقتدا خواهند نمود. و همین تربت پاک شهیدان است که تا قیامت مزار عاشقان و عارفان و دلسوختگان و دارالشفای آزادگان خواهد بود. خوشا به حال آنان که با شهادت رفتند! خوشا به حال آنان که در این قافلۀ نور جان و سر باختند! خوشا به حال آنهایی که این گوهرها را در دامن خود پروراندند!

خداوندا، این دفتر و کتاب شهادت را همچنان به روی مشتاقان باز و ما را هم از وصول به آن محروم مکن. خداوندا، کشور ما و ملت ما هنوز در آغاز راه مبارزه ‏اند و نیازمند به مشعل شهادت؛ تو خود این چراغ پرفروغ را حافظ و نگهبان باش. خوشا به حال شما ملت! خوشا به حال شما زنان و مردان! خوشا به حال جانبازان و اسرا و مفقودین و خانواده ‏های معظم شهدا! و بدا به حال من که هنوز مانده ‏ام و جام زهرآلود قبول قطعنامه را سر کشیده‏ ام و در برابر عظمت و فداکاری این ملت بزرگ احساس شرمساری می ‏کنم. و بدا به حال آنانی که در این قافله نبودند! بدا به حال آنهایی که از کنار این معرکۀ بزرگِ جنگ و شهادت و امتحان عظیم الهی تا به حال ساکت و بی‏ تفاوت و یا انتقادکننده و پرخاشگر گذشتند!

آری، دیروز روز امتحان الهی بود که گذشت و فردا امتحان دیگری است که پیش می‏ آید. و همۀ ما نیز روز محاسبۀ بزرگتری را در پیش رو داریم. آنهایی که در این چند سالِ مبارزه و جنگ به هر دلیلی از ادای این تکلیف بزرگ طفره رفتند و خودشان و جان و مال و فرزندانشان و دیگران را از آتش حادثه دور کرده ‏اند، مطمئن باشند که از معاملۀ با خدا طفره رفته‏ اند، و خسارت و زیان و ضرر بزرگی کرده‏ اند که حسرت آن را در روز واپسین و در محاسبۀ حق خواهند کشید. که من مجدداً به همۀ مردم و مسئولین عرض می ‏کنم که حساب اینگونه افراد را از حساب مجاهدان در راه خدا جدا سازند و نگذارند این مدعیان بی‏ هنر امروز و قاعدین کوته‏ نظر دیروز به صحنه‏ ها برگردند.

من در میان شما باشم و یا نباشم به همۀ شما وصیت و سفارش می‏ کنم که نگذارید انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان بیفتد. نگذارید پیشکسوتانِ شهادت و خون در پیچ و خم زندگی روزمرۀ خود به فراموشی سپرده شوند. اکیداً به ملت عزیز ایران سفارش می‏ کنم که هوشیار و مراقب باشید، قبول قطعنامه از طرف جمهوری اسلامی ایران به معنای حل مسئلۀ جنگ نیست. با اعلام این تصمیم، حربۀ تبلیغات جهانخواران علیه ما کند شده است ولی دورنمای حوادث را نمی‏ توان به طور قطع و جدی پیش‏ بینی نمود و هنوز دشمن از شرارتها دست برنداشته است؛ و چه بسا با بهانه‏ جویی ها به همان شیوه‏ های تجاوزگرانۀ خود ادامه دهد. ما باید برای دفع تجاوز احتمالی دشمن آماده و مهیا باشیم و ملت ما هم نباید فعلاً مسئله را تمام شده بداند. البته ما رسماً اعلام می ‏کنیم که هدف ما تاکتیک جدید در ادامۀ جنگ نیست. چه بسا دشمنان بخواهند با همین بهانه‏ ها حملات خود را دنبال کنند. نیروهای نظامی ما هرگز نباید از کیْد و مکر دشمنان غافل بمانند. در هر شرایطی باید بنیۀ دفاعی کشور در بهترین وضعیت باشد. مردم ما که در طول سالهای جنگ و مبارزه ابعاد کینه و قساوت و عداوت دشمنان خدا و خود را لمس کرده‏ اند، باید خطر تهاجم جهانخواران در شیوه‏ ها و شکلهای مختلف را جدی تر بدانند و فعلاً چون گذشته تمامی نظامیان، اعم از ارتش و سپاه و بسیج در جبهه‏ ها برای دفاع در برابر شیطنت استکبار و عراق به مأموریت های خود ادامه دهند. در صورتی که این مرحله از حادثۀ انقلاب را با همان شکل خاص و مقررات مربوط به خود پشت سر گذاردیم، برای بعد از آن و سازندگی کشور و سیاست کل نظام و انقلاب تذکراتی دارم که در وقت مناسب خواهم گفت ولی در مقطع کنونی به طور جدّ از همۀ گویندگان و دست اندرکاران و مسئولین کشور و مدیران رسانه ‏ها و مطبوعات می‏ خواهم که خود را از معرکه‏ ها و معرکه آفرینی ها دور کنند و مواظب باشند که ناخودآگاه آلت دست افکار و اندیشه‏ های تند نگردند و با سعۀ صدر در کنار یکدیگر مترصد اوضاع دشمنان باشند.

در این روزها ممکن است بسیاری از افراد به خاطر احساسات و عواطف خود صحبت از چراها و بایدها و نبایدها کنند. هر چند این مساله به خودی خود یک ارزش بسیار زیباست اما اکنون وقت پرداختن به آن نیست. چه بسا آنهایی که تا دیروز در برابر این نظام جبهه ‏گیری کرده بودند و فقط به خاطر سقوط نظام و حکومت جمهوری اسلامی ایران از صلح و صلح‏ طلبی به ظاهر دم می‏ زدند، امروز نیز با همان هدف سخنان فریبندۀ دیگری را مطرح نمایند و جیره‏ خواران استکبار، همانها که تا دیروز در زیر نقاب دروغین صلح، خنجرشان را از پشت به قلب ملت فرو کرده بودند، امروز طرفدار جنگ شوند و ملی گراهای بی‏ فرهنگ برای از بین بردن خون شهدای عزیز و نابودی عزت و افتخار مردم، تبلیغات مسموم خویش را آغاز نمایند. که ان‏ شاءاللّه‏ ملت عزیز ما با بصیرت و هوشیاری جواب همۀ فتنه ‏ها را خواهد داد.

من باز می‏ گویم که قبول این مسئله برای من از زهر کشنده ‏تر است ولی راضی به رضای خدایم و برای رضایت او این جرعه را نوشیدم. و نکته‏ ای که تذکر آن لازم است این است که در قبول این قطعنامه فقط مسئولین کشور ایران به اتکای خود تصمیم گرفته‏ اند و کسی و کشوری در این امر مداخله نداشته است.

مردم عزیز و شریف ایران، من فرد فرد شما را چون فرزندان خویش می‏ دانم و شما می‏ دانید که من به شما عشق می ‏ورزم و شما را می‏ شناسم؛ شما هم مرا می‏ شناسید. در شرایط کنونی آنچه موجب امر شد تکلیف الهی‏ ام بود. شما می‏ دانید که من با شما پیمان بسته بودم که تا آخرین قطرۀ خون و آخرین نفس بجنگم اما تصمیم امروز فقط برای تشخیص مصلحت بود و تنها به امید رحمت و رضای او از هرآنچه گفتم، گذشتم؛ و اگر آبرویی داشته‏ ام با خدا معامله کرده ‏ام. عزیزانم، شما می‏ دانید که تلاش کرده‏ ام که راحتی خود را بر رضایت حق و راحتی شما مقدّم ندارم. خداوندا، تو می‏ دانی که ما سر سازش با کفر را نداریم.

خداوندا، تو می‏ دانی که استکبار و آمریکای جهانخوار گلهای باغ رسالت تو را پرپر نمودند. خداوندا، در جهان ظلم و ستم و بیداد، همۀ تکیه‏ گاه ما تویی، و ما تنهای تنهاییم و غیر از تو کسی را نمی‏ شناسیم و غیر از تو نخواسته ‏ایم که کسی را بشناسیم. ما را یاری کن، که تو بهترین یاری کنندگانی. خداوندا، تلخی این روزها را به شیرینی فرج حضرت بقیه‏اللّه‏ ـ ارواحنا لتراب مقدمه الفداء ـ و رسیدن به خودت جبران فرما.

فرزندان انقلابی‏ ام، ای کسانی که لحظه‏ ای حاضر نیستید که از غرور مقدستان دست بردارید، شما بدانید که لحظه لحظۀ عمر من در راه عشق مقدس خدمت به شما می‏ گذرد. می‏ دانم که به شما سخت می‏ گذرد ولی مگر به پدر پیر شما سخت نمی‏ گذرد؟ می‏ دانم که شهادت شیرین تر از عسل در پیش شماست؛ مگر برای این خادمتان اینگونه نیست؟ ولی تحمل کنید که خدا با صابران است. بغض و کینۀ انقلابی‏تان را در سینه ‏ها نگه دارید؛ با غضب و خشم بر دشمنانتان بنگرید و بدانید که پیروزی از آن شماست. و تأکید می‏ کنم که گمان نکنید که من در جریان کار جنگ و مسئولان آن نیستم. مسئولین مورد اعتماد من می‏ باشند. آنها را از این تصمیمی که گرفته ‏اند شماتت نکنید، که برای آنان نیز چنین پیشنهادی سخت و ناگوار بوده است. که ان‏ شاءاللّه‏ خداوند همۀ ما را موفق به خدمت و رضایت خود فرماید.

من در اینجا به جوانان عزیز کشورمان، به این سرمایه‏ ها و ذخیره‏ های عظیم الهی و به این گل های معطر و نوشکفتۀ جهان اسلام سفارش می‏ کنم که قدر و قیمت لحظات شیرین زندگی خود را بدانید؛ و خودتان را برای یک مبارزۀ علمی و عملی بزرگ تا رسیدن به اهداف عالی انقلاب اسلامی آماده کنید.

و من به همۀ مسئولین و دست اندرکاران سفارش می‏ کنم که به هر شکل ممکن وسایل ارتقای اخلاقی و اعتقادی و علمی و هنری جوانان را فراهم سازید و آنان را تا مرز رسیدن به بهترین ارزش ها و نوآوری ها همراهی کنید؛ و روح استقلال و خودکفایی را در آنان زنده نگه دارید. مبادا اساتید و معلمینی که به وسیلۀ معاشرت ها و مسافرت به جهان به اصطلاح متمدن، جوانان ما را که تازه از اسارت و استعمار رهیده ‏اند، تحقیر و سرزنش نمایند و خدای ناکرده از پیشرفت و استعداد خارجی ها بت بتراشند و روحیۀ پیروی و تقلید و گداصفتی را در ضمیر جوانان تزریق نمایند. به جای اینکه گفته شود که دیگران کجا رفتند و ما کجا هستیم به هویت انسانی خود توجه کنند و روح توانایی و راه ورسم استقلال را زنده نگه دارند. ما در شرایط جنگ و محاصره توانسته ‏ایم آن همه هنرآفرینی و اختراعات و پیشرفت ها داشته باشیم. ان‏ شاءاللّه‏ در شرایط بهتر زمینۀ کافی برای رشد استعداد و تحقیقات را در همۀ امور فراهم می‏ سازیم. مبارزۀ علمی برای جوانان زنده کردن روح جستجو و کشف واقعیت ها و حقیقت هاست و اما مبارزۀ عملی آنان در بهترین صحنه ‏های زندگی و جهاد و شهادت شکل گرفته است.

و نکتۀ دیگری که از باب نهایت ارادت و علاقه ‏ام به جوانان عرض می‏ کنم این است که در مسیر ارزش ها و معنویات از وجود روحانیت و علمای متعهد اسلام استفاده کنید و هیچ‏گاه و تحت هیچ شرایطی خود را بی‏ نیاز از هدایت و همکاری آنان ندانید. روحانیون مبارز و متعهد به اسلام در طول تاریخ و در سخت‏ترین شرایط همواره با دلی پر از امید و قلبی سرشار از عشق و محبت به تعلیم و تربیت و هدایت نسلها همت گماشته‏ اند و همیشه پیشتاز و سپر بلای مردم بوده ‏اند؛ بر بالای دار رفته‏ اند و محرومیت ها چشیده‏ اند؛ زندانها رفته‏ اند و اسارت ها و تبعیدها دیده‏ اند و بالاتر از همه، آماج طعن ها و تهمت ها بوده‏ اند؛ و در شرایطی که بسیاری از روشنفکران در مبارزه با طاغوت به یأس و ناامیدی رسیده بودند، روح امید و حیات را به مردم برگرداندند و از حیثیت و اعتبار واقعی مردم دفاع نموده ‏اند؛ و هم اکنون نیز در هر سنگری از خطوط مقدم جبهه گرفته تا مواضع دیگر، در کنار مردمند؛ و در هر حادثۀ غمبار و مصیبت‏ آفرینی شهدای بزرگواری را تقدیم نموده ‏اند. در هیچ کشور و انقلابی جز انقلاب بعثت و رسالت و زندگی ائمۀ هدی ـ علیهم السلام ـ و انقلاب اسلامی ایران سراغ نداریم که رهبران انقلاب آنقدر آماج حملات و کینه ‏ها گردند و این به خاطر صداقت و امانتداری است که در وجود علمای متعهد اسلام متبلور است. مسئولیت‏ پذیری در کشوری که با محاصره‏ ها و مشکلات اقتصادی و سیاسی و نظامی مواجه است کار مشکلی است. البته روحانیون متعهد کشور ما باید خودشان را برای فداکاریهای بیشتر آماده کنند و در مواقع لزوم و ضرورت از آبرو و اعتبار خود برای حفظ آبروی اسلام و خدمت به محرومان و پابرهنگان استفاده کنند. و جای بسی سپاس و امتنان است که ملت رشید و دلاور ایران قدر خادمان واقعی خود را می‏ شناسد و فلسفۀ عشق و ارادت خود را به این نهاد مقدس در یک کلمه خلاصه می‏ کند. علما و روحانیون متعهد اسلام هرگز به آرمان و اصالت و عقیده و هدف اسلامی ملت خیانت نکرده و نمی‏ کنند. البته تذکر این نکته لازم است که در تمام نوشته‏ ها و صحبت ها هر وقت نام «روحانیت» را به میان آورده ‏ام و از آنان قدردانی نموده ‏ام، مقصودم علمای پاک و متعهد و مبارز است؛ که در هر قشری ناپاک و غیرمتعهد وجود دارد. و روحانیون وابسته ضررشان از هر فرد ناپاک دیگر بیشتر است و همیشه این دسته از روحانیون مورد لعن و نفرین خدا و رسول و مردم بوده ‏اند و ضربات اصلی را به این انقلاب، روحانیون وابسته و مقدس‏ مآب و دین‏ فروش زده ‏اند و می‏ زنند. و روحانیون متعهد ما همواره از این بی ‏فرهنگ ها متنفر و گریزان بوده ‏اند. من به صراحت می‏ گویم ملی گراها اگر بودند، به راحتی در مشکلات و سختیها و تنگناها دست ذلت و سازش به طرف دشمنان دراز می‏ کردند و برای اینکه خود را از فشارهای روزمرۀ سیاسی برهانند، همۀ کاسه ‏های صبر و مقاومت را یکجا می‏ شکستند و به همۀ میثاق ها و تعهدات ملی و میهنی ادعایی خود پشت پا می ‏زدند. کسی تصور نکند که ما راه سازش با جهانخواران را نمی‏ دانیم ولی هیهات که خادمان اسلام به ملت خود خیانت کنند! البته ما مطمئنیم که در همین شرایط نیز آنها که با روحانیت اصیل کینۀ دیرینه دارند و عقده‏ ها و حسادت های خود را نمی‏ توانند پنهان سازند، آنان را به باد ناسزا گیرند ولی در هرحال آن چیزی که در سرنوشت روحانیت واقعی نیست، سازش و تسلیم شدن در برابر کفر و شرک است. که اگر بندبند استخوانهایمان را جدا سازند، اگر سرمان را بالای دار برند، اگر زنده ‏زنده در شعله‏ های آتشمان بسوزانند، اگر زن و فرزندان و هستی‏مان را در جلوی دیدگانمان به اسارت و غارت برند هرگز امان‏ نامۀ کفر و شرک را امضا نمی ‏کنیم.

علما و روحانیون ان‏ شاءاللّه‏ به همۀ ابعاد و جوانب مسئولیت خود آشنا هستند ولی از باب تذکر و تأکید عرض می‏ کنم امروز که بسیاری از جوانان و اندیشمندان در فضای آزاد کشور اسلامی‏مان احساس می‏ کنند که می ‏توانند اندیشه ‏های خود را در موضوعات و مسائل مختلف اسلامی بیان دارند، با روی گشاده و آغوش باز حرف های آنان را بشنوند و اگر بیراهه می‏ روند، با بیانی آکنده از محبت و دوستی راه راست اسلامی را نشان آنها دهید. و باید به این نکته توجه کنید که نمی ‏شود عواطف و احساسات معنوی و عرفانی آنان را نادیده گرفت و فوراً انگِ التقاط و انحراف بر نوشته‏ هاشان زد و همه را یکباره به وادی تردید و شک انداخت. اینها که امروز اینگونه مسائل را عنوان می‏ کنند مسلماً دلشان برای اسلام و هدایت مسلمانان می‏ تپد و الاّ داعی ندارند که خود را با طرح این مسائل به دردسر بیندازند. اینها معتقدند که مواضع اسلام در موارد گوناگون همان‏گونه‏ ای است که خود فکر می‏ کنند. به جای پرخاش و کنارزدن آنها با پدری و الفت با آنان برخورد کنید. اگر قبول هم نکردند، مأیوس نشوید. در غیراین صورت خدای ‏ناکرده به دام لیبرال ها و ملی گراها و یا چپ و منافقین می‏ افتند و گناه این کمتر از التقاط نیست. وقتی ما می ‏توانیم به آیندۀ کشور و آینده‏ سازان امیدوار شویم که به آنان در مسائل گوناگون بها دهیم و از اشتباهات و خطاهای کوچک آنان بگذریم و به همۀ شیوه‏ ها و اصولی که منتهی به تعلیم و تربیت صحیح آنان می‏ شود، احاطه داشته باشیم. فرهنگ دانشگاه ها و مراکز غیرحوزه ‏ای به صورتی است که با تجربه و لمس واقعیت ها بیشتر عادت کرده است، تا فرهنگ نظری و فلسفی. باید با تلفیق این دو فرهنگ و کم‏ کردن فاصله ‏ها، حوزه و دانشگاه در هم ذوب شوند تا میدان برای گسترش و بسط معارف اسلام وسیعتر گردد.

نکتۀ دیگر اینکه من اکثر موفقیت های روحانیت و نفوذ آنان را در جوامع اسلامی در ارزش عملی و زهد آنان می‏ دانم. و امروز هم این ارزش نه تنها نباید به فراموشی سپرده شود، که باید بیشتر از گذشته به آن پرداخت. هیچ چیزی به زشتی دنیاگرایی روحانیت نیست و هیچ وسیله‏ ای هم نمی ‏تواند بدتر از دنیاگرایی، روحانیت را آلوده کند. چه بسا دوستان نادان یا دشمنان دانا بخواهند با دلسوزی های بی مورد مسیر زهدگرایی آنان را منحرف سازند و گروهی نیز مغرضانه یا ناآگاهانه روحانیت را به طرفداری از سرمایه‏ داری و سرمایه‏ داران متهم نمایند. در این شرایط حساس و سرنوشت‏ سازی که روحانیت در مصدر امور کشور است و خطر سوءاستفادۀ دیگران از منزلت روحانیون متصور است، باید به شدت مواظب حرکات خود بود. چه بسا افرادی از سازمانها و انجمنها و تشکیلات سیاسی و غیر آنها با ظاهری صددرصد اسلامی بخواهند به حیثیت و اعتبار آنان لطمه وارد سازند و حتی علاوه بر تأمین منافع خود، روحانیت را رودرروی یکدیگر قرار دهند. البته آن چیزی که روحانیون هرگز نباید از آن عدول کنند و نباید با تبلیغات دیگران از میدان به در روند، حمایت از محرومین و پا برهنه‏ هاست؛ چرا که هر کسی از آن عدول کند از عدالت اجتماعی اسلام عدول کرده است. ما باید تحت هر شرایطی خود را عهده دار این مسئولیت بزرگ بدانیم و در تحقق آن اگر کوتاهی بنماییم، خیانت به اسلام و مسلمین کرده‏ ایم.

در خاتمه، از پیشگاه مقدس پروردگار، که الطاف بیکران خود را بر این ملت ارزانی داشته است، تشکر و قدردانی می‏ کنم و از محضر مقدس بقیه‏اللّه‏ ـ ارواحنا فداه ـ عاجزانه می‏ خواهیم که ما را در مسیر و هدفمان مدد و رهبری فرماید. خداوند متعال به خانواده‏ های شهدا صبر و اجر و به مجروحین و معلولین شفا عنایت فرماید و اسرا و مفقودین را به وطن خویش بازگرداند. خداوندا، از تو می‏ خواهیم آنچه مصلحت اسلام و مسلمین است را برای ما مقدر فرمایی. انَّکَ قَریبٌ مُجیبٌ. والسلام علیکم و رحمه‏اللّه‏ و برکاته.

پنجم ذی‏حجه ۱۴۰۸ / ۶۷/۴/۲۹

روح‏ اللّه‏ الموسوی الخمینی

۱ ـ سوره فتح، آیۀ ۲۷: «هر آینه خداوند حقیقت خواب رسولش را آشکار ساخت که حتما شما مؤمنین به خواست خدا، با دل ایمن وارد مسجدالحرام خواهید شد».
۲ ـ بخشی از آیۀ ۲۷ سورۀ حج: «و مردم را به انجام مناسک حج ندا ده تا پیاده و سواره از دورترین نقاط به سوی تو گرد آیند».
۳ ـ فتوا دهندگان.
۴ ـ از علمای بنی اسرائیل که در حق حضرت موسی بدی کرد و به مخالفت او برخاست.
۵ ـ بخشی از آیۀ ۲۱۷ سورۀ بقره: «باز داشتن مردم از راه خدا».

نظرات خوانندگان
  • ۱) 8دی نیوز، نظراتی که حاوی توهین، هتاکی و افترا باشد را منتشر نخواهد کرد.
  • ۲) حداکثر تعداد نظرات تودرتو ۵ عدد می باشد و بعد از پنجمین نظر ، به صورت خودکار این امکان غیر فعال خواهد شد.
  • ۳) لطفا جهت بوجود نیامدن مسائل حقوقی از نوشتن نام مسئولین و شخصیت ها تحت هر شرایطی خودداری نمائید.
  • ۴) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.
  • ۵) در صورت وارد کردن صحیح ایمیل خود ،می توانید از قابلیت "مرا از نظرات بعدی این پست با خبر کن!" استفاده نمایید.

آخرین اخبار

در حاشیه