تاریخ انتشار : ۲۴ فروردین ۱۳۹۳
کد خبر : 29357
نسخه چاپی نسخه چاپی
توسط نخبگان علمی؛

تولید نانو حامل‌های دارویی در دانشگاه گیلان

محققان دانشگاه گیلان، موفق به تولید نانوحامل‌های دارویی شدند که این نانوحامل لیفی، دارای ساختار یکنواختی است و قابلیت رهایش هدفمند دارو را دارد. نتایج این کار قابل کاربرد در صنایع داروسازی و پزشکی خواهد بود

به گزارش ۸دی نیوز به نقل از پیک دانشجو، نتایج این کار تحقیقاتی توسط دکتر مهدی نوری و دکتر جواد مختاری (اعضای هیئت علمی گروه نساجی دانشگاه گیلان)و مریم باژبان دانشجوی دانشگاه گیلان، انجام شده است که در مجله Chinese Journal of Polymer Science (جلد ۳۱، شماره ۱۰، ماه jun ، سال ۲۰۱۳) انتشار یافته است.

 اطلاعات تکمیلی در خصوص نانو حامل های لیفی

نانوحامل‌های لیفی، موادی زیست تخریب‌پذیر و سازگار با بدن هستند که با رهایش هدفمند و کنترل شده دارو، سبب افزایش خواص درمانی داروها و کاهش عوارض جانبی آن‌ها می‌شوند. از طرفی سایکلودکسترین‌ها از مواد پرکاربرد در صنایع داروسازی و تولید حامل‌های دارویی است. این ماده توانایی ویژه‌ای در پذیرش مولکول‌های مهمان دارد. در این تحقیق، سعی شده است با استفاده فرایند الکتروریسی، نانوالیاف کیتوسان توسط ترکیبات سایکلودکسترین عامل‌دار شود. بررسی قابلیت استفاده از نانوالیاف تولید شده، به عنوان سیستم دارورسانی و نرخ رهایش دارو توسط آن، از اهداف اصلی مطالعه شده توسط این محققان بود.
نانوالیاف تولید شده در این تحقیق، دارای محدوده قطر ۱۳۰ تا ۲۱۰ نانومتر است و ساختاری یکنواخت دارد. با توجه به نتایج، قطر این نانوالیاف با افزایش مقدار کیتوسان عامل‌دار شده، کاهش می‌یابد. مطالعات مربوط به آزادسازی دارو در بافر فسفات نیز حاکی از این است که، با افزایش مقدار کیتوسان، مقدار جذب دارو افزایش می‌یابد. از دیگر عوامل موثر بر نرخ رهایش دارو، افزایش دما است.
به گفته مهندس مریم باژبان، کارشناس ارشد نساجی از دانشگاه گیلان، با انجام تحقیقات بیشتر در راستای افزایش میزان بارگیری دارو در نانوالیاف تولید شده و بهبود راندمان رهایش کنترل شده و هدفمند دارو، ‌می‌توان این نانوحامل را در مقیاس صنعتی نیز تولید نمود.
در این کار، عامل‌دار کردن زیست پلیمر کیتوسان توسط ترکیبات سایکلودکسترین، طی دو مرحله انجام گرفت. در ابتدا گروه‌های کربوکسیل، در یک محیط قلیایی در بتاسایکلودکسترین شکل گرفتند. سپس، این گروه‌های کربوکسیل، از طریق پیوندهای آمیدی با گروه‌های آمینو موجود در کیتوسان، اتصال برقرار کردند. با توجه به ویسکوزیته پایین زیست پلیمر تولید شده و عدم قابلیت ریسندگی آن، از پلی‌وینیل الکل به عنوان جزء دوم مخلوط الکتروریسی در نسبت‌های مختلف استفاده شد. ساختار، قطر و شکل نانوالیاف تولید شده، توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی(SEM) مورد مطالعه قرار گرفت. همچنین عوامل موجود در نمونه تولید شده، توسط روش طیف‌سنجی مادون قرمز(FTIR) تعیین شد. آزمایش‌های مربوط به رهایش داروی سالیسیلیک اسید از نانوحامل تولید شده، توسط روش طیف‌سنجی مادون قرمز در بافر فسفات، در دو دمای بدن و محیط بررسی شد.
تصاویر حاصل از میکروسکوپ الکترونی روبشی نشان دهنده تولید الیاف با ساختار یکنواخت و بدون ایجاد ساختار دانه تسبیحی است. نتایج حاصل از ویسکوزیته برشی و هدایت الکتریکی محلول‌های ریسندگی بیان‌گر این است که قطر نانوالیاف تولید شده به طور مشخص تحت تاثیر نسبت مخلوط قرار دارد. به عبارتی افزایش مقدار کیتوسان عامل‌دار شده (توسط سایکلودکسترین) در مخلوط پلیمری، سبب کاهش قطر نانوالیاف حاصله می‌شود.
افزایش میزان جذب دارو با مقدار کیتوسان، به دلیل افزایش پیوندهای آبگریز مولکول‌های دارو با حفره آبگریز سایکلودکسترین است. این پیوندها نرخ آزادسازی دارو را کاهش می‌دهند.

نظرات خوانندگان
  • ۱) 8دی نیوز، نظراتی که حاوی توهین، هتاکی و افترا باشد را منتشر نخواهد کرد.
  • ۲) حداکثر تعداد نظرات تودرتو ۵ عدد می باشد و بعد از پنجمین نظر ، به صورت خودکار این امکان غیر فعال خواهد شد.
  • ۳) لطفا جهت بوجود نیامدن مسائل حقوقی از نوشتن نام مسئولین و شخصیت ها تحت هر شرایطی خودداری نمائید.
  • ۴) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.
  • ۵) در صورت وارد کردن صحیح ایمیل خود ،می توانید از قابلیت "مرا از نظرات بعدی این پست با خبر کن!" استفاده نمایید.

آخرین اخبار

در حاشیه